Vandaag op de bouwplaats Zernike leuke en interessante gesprekken gevoerd tijdens de schaft met verschillende werknemers. Met de Poolse werknemers is het wat moeilijk communiceren, maar meestal zit er wel iemand bij die Duits praat – en dan kun je toch uitwisselen. Deze Polen werken hier nog enkele dagen en zijn dan weg.

In de keet gesprekken gevoerd aan de hand van de vragenlijst. Deze is ruim ingevuld. Men is meestal niet zo tevreden over de FNV. Dat vertaalt zich vaak in: onvoldoende zichtbaar. Maar of het daar werkelijk om gaat? In de verschillende gesprekken vandaag klonk heel erg door, dat de FNV er niet is om de vele verschillende werknemers ‘aan elkaar te verbinden’. Werknemers zijn vooral in de eigen ploeg aan het werk, of met collega’s van het eigen bedrijf. Niet alleen in de keet, maar (vooral) ook in het werk is men niet op elkaar betrokken. Ieder gaat z’n gang. Mijn beeld is, dat de werknemers daarmee -als het erop aan komt- niet blij zijn.

“met hun flexibiliseringsstrategie hebben de werkgevers een geslaade poging gedaan om werknemers uit elkaar te spelen”